Na ogół, kiedy dziecko wymachuje karabinem, robi to dla zabawy, a broń jest z plastiku. Jeśli chodzi o karabin Luciena Badjoko, to jest to broń rzeczywista i naprawdę zabija. Ten młody Zairczyk został jako dwunastoletni chłopiec wraz z dziesiątkami tysięcy takich jak on zaciągnięty w szeregi milicji Laurenta Desire Kabili, która w 1996 roku próbowała obalić dyktaturę Mobutu.
j. polski, 144 stron
MUZA, 2007
Bestie znikąd to zaskakująco dojrzały powieściowy debiut Amerykanina nigeryjskiego pochodzenia Uzodinmy Iweali. Książka dotyczy jednego z najbardziej dramatycznych problemów współczesnego świata – opisuje losy dziecka, mieszkańca afrykańskiej wioski, który zostaje wcielony do armii podobnych jemu nastoletnich dzieci. Bohater jest zmuszany do gwałtów, zabijania i zadawana tortur. Jednocześnie rozgrywa się w nim dramatyczna, wewnętrzna walka dobra ze złem.
j. polski, 176 stron
Wydawnictwo Literackie, 2007
Gniew, bezsilność, desperacja, dużo bólu. Historia Kalamiego, kongijskiego chłopca, reprezentuje los 300 tysięcy innych dzieci zmuszanych do wzięcia udziału w wojnie, dzieci, które w ramionach trzymają karabin, strzelają, zabijają, giną na polach walki. Jest to głos przeciwko ciszy i zobojętnieniu, jakie panują wobec procederu wcielania dzieci do armii, aktów przemocy i ran ciała i ducha.
j. polski, 264 strony
Bratni Zew, 2007
Nocni wędrowcy to reporterskie studium jednego z najbardziej niespokojnych państw na Ziemi – Ugandy. Wojciech Jagielski rozpoczyna swoją opowieść w Gulu, gdzie poznaje dzieci-weteranów wojny w kraju Aczolich na prawym brzegu Nilu. Autor przytacza ich wstrząsające opowieści w służbie Armii Bożego Oporu, do której zostały wcielone siłą. Prawie wszystkie z nich zmuszone były zabijać.
j. polski, 336 stron
Wydawnictwo W.A.B., 2009
fot. Michael Kamber, Polaris/Fotolink
Ishmael Beah urodził się i dorastał w Sierra Leone, w czasie gdy kraj ogarnęła wojna domowa. Bardzo szybko stracił rodzinę i razem z kilkorgiem kolegów próbował przeżyć w ogarniętym chaosem kraju. Był świadkiem rzezi dokonywanych przez rebeliantów i żołnierzy, a wkrótce stał się jednym z nich.
j. polski, 256 stron
ZNAK, 2008
The United Nations Children’s Fund (UNICEF), 2003
j.angielski, 74 strony
| PDF / 780 kb |
j. angielski, 360 stron
Coalition to Stop the Use of Child Soldiers, 2004
Byłam za mała, żeby być dobrym żołnierzem. Za młoda, za słaba, za tchórzliwa. Poza tym karabiny były dla mnie o wiele za ciężkie. Mieliśmy prawie wyłącznie kałasznikowy, wielkie, nieporęczne automaty. Tylko dowódcy, jak Agawegahta, mieli także pistolety. Nadawałyby się o wiele bardziej dla nas, dzieci, ale było ich bardzo mało. Dzięki Bogu, bo inaczej musiałabym z nich strzelać, a także trafiać. Z kałasznikowa, już chociażby z powodu silnego odrzutu, nie byłam w stanie w nic trafić. Żadne z nas, małych, nie dawało sobie rady z tą kupą żelastwa, dla nas o wiele za skomplikowaną i nieobliczalną.
j. polski, 288 stron
Świat Książki, 2006
